+ دیشب احساس میکردم توی یه تاریکی مطلق رها شدم...

ولی امروز ، از یک روزنه ی کوچیک چنان نوری به جهانم تابید که همه جا رو روشن کرد....



+ چقدر خوبه که دوستی باشه که بشه باهاش حرف زد...

چقدر خوبه که یکی باشه بفهمتت...

چقدر خوبه که من یه یکتا دارم که نگاهش ، حرفاش ، بودنش آرامشه...



+ میخوام یه کتاب بنویسم در مورد کهف...

هر دفعه که میرم یه چیز جدید کشف میکنم...

کهف رو خدا گذاشته برای ما غریب افتاده های دل خسته...




+ به یکتا میگم : وقتی میری توی جنگل صدای منم منم نمیشنویی

ولی شهر پر از فریاد های منم منم آدماست و جز این صدا هیچ چی نمیشنویی



+ علی رضا عصار داره میخونه : گاهی همان کسی که دم از عقل میزند در راه هوشیاری خود مست میرود



+امروز همه اش انتظار دیدنت رو داشتم...

ولی خیلی وقت اتفاق ها اونجوری نمیشه که من میخوام....


+سکوت....

از اون سکوت های طولانی.....



+ خدایا...

من میدونم...

میدونم که معجزه رخ میده...

من به "ان الله علی کل شی قدیر" ایمان دارم....

 



۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۵ دی ۹۵ ، ۲۲:۵۲
محدثه کوهپایی


_ هر چقدر سعی کردم خودم آروم کنم نشد...
کتاب خوندم ، ورزش کردم ، گل هامو آب دادم ، نقاشی کشیدم ، رادیو گوش دادم ، نماز خوندم ، فایده نداشت....
سینم داشت میترکید از این حجم فکر و بغض و غربت....



_ رفیق روزهای بی کسی...
رسم رفاقت این همه دوری نیست...
سه ماهه ندیدمت...
دلم تنگه آقا...
خیلی تنگ‌‌‌... 
کاش الان چشمام رو میبستم و وقتی باز میکردم توی صحن بودم....



_ فکر میکردم روزای خوب داره آروم آروم میاد
ولی سخت در اشتباه بودم...
سخت.‌‌‌...



_ باید دویست صفحه کتاب رو خلاصه کنم و هیچی ازش نخوندم
ینی خوندم ولی هیچی نفهمیدم...
مغزم کار نمیکنه....
خستم خیلی خسته....



_ کاش یکی امشب شونه هامو بگیره و تکونم بده و داد بکشه راضی باش به رضای خدا....


_ یکتا میگه کاش بریم یه جا داد بکشیم
میگم یه جوری داد بکشیم که خدا دلش برامون بسوزه
میگه هم داد بکشیم هم گریه کنیم
میگم: ای فریاد رس درماندگان....
سکوت میکنه....



_ پر میگیرم...
تموم میشه همه چیز‌...‌
من میدونم....
۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۴ دی ۹۵ ، ۲۱:۲۷
محدثه کوهپایی


شهید چمران :


هر گاه دلم رفت تا محبت کسی را به دل بگیرد، تو او را خراب کردی، خدایا، به هر که و به هرچه دل بستم، تو دلم را شکستی، عشق هر کسی را که به دل گرفتم، تو قرار از من گرفتی، هر کجا خواستم دل مضطرب و دردمندم را آرامش دهم، در سایه امیدی، و به خاطر آرزویی، برای دلم امنیتی به وجود آورم، تو یکباره همه را برهم زدی، و در طوفان های وحشتزای حوادث رهایم کردی، تا هیچ آرزویی در دل نپرورم و هیچ خیری نداشته باشم و هیچ وقت آرامش و امنیتی در دل خود احساس نکنم... تو این چنین کردی تا به غیر از تو محبوبی نگیرم و به جز تو آرزویی نداشته باشم، و جز تو به چیزی یا به کسی امید نبندم، و جز در سایه توکل به تو، آرامش و امنیت احساس نکنم... خدایا ترا بر همه این نعمتها شکر می کنم.




۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۴ دی ۹۵ ، ۲۱:۰۹
محدثه کوهپایی